Tweeter button Facebook button Youtube button
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία της ομάδας…

    Η Παναχαϊκή Γυμναστική Ένωσις 1891 (Π.Γ.Ε.) είναι αθλητικός σύλλογος της Πάτρας και από τους αρχαιότερους στην Ελλάδα. Ιδρύθηκε το 1891 σαν Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος από τον Ιωάννη Κρητικό. Στις 14 Ιουνίου 1891 η εφημερίδα Φορολογούμενος ανακοινώνει την ίδρυση του συλλόγου:

    Κάλλιστοι νέοι της ημετέρας πόλεως έθεντο κατ’ αυτάς τας βάσεις λαμπρού σωματείου, Γυμναστικού, δηλονότι Συλλόγου εις ον έδωσαν τον τίτλον «Παναχαϊκός Γυμναστικός Σύλλογος» και τον τύπον παρομοίων σωματείων. Του Συλλόγου τούτου, υπέρ ου ευχόμεθα τα βέλτιστα Πρόεδρος εξελέχθη, ο συμπολίτης ημών κ. Γεώργιος Τζίνης

    Ο Παναχαϊκός καλλιέργησε όλα τα τότε γνωστά αθλήματα και διοργάνωσε του πρώτους αγώνες ποδοσφαίρου, κλασικού αθλητισμού, σκοποβολής, ποδηλασίας, κολύμβησης, άρσης βαρών, πάλης, αντισφαίρισης, κωπηλασίας, λεμβοδρομίες, και γυμναστικής. Από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης του είχε ιδιόκτητο γυμναστήριο. Στις 20 Νοεμβρίου 1894, μέλη του Παναχαϊκού που διαφώνησαν και έφυγαν από τον σύλλογο δημιούργησαν την Γυμναστική Εταιρεία Πατρών. Η ΓΕΠ ακολούθησε ανάλογη πορεία με τον Παναχαϊκό αναδεικνύοντας πανελληνιονίκες και Ολυμπιονίκες, ενώ απέκτησε με την σειρλα της ιδιόκτητο γυμναστήριο.

    Το 1923 τα δύο σωματεία αποφάσισαν να συγχωνευτούν και πάλι σε έναν σύλλογο, έτσι την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 1923[2] η συγχώνευση του Παναχαϊκού Γυμναστικού Συλλόγου και της Γυμναστικής Εταιρείας ήταν γεγονός μετά από πολύχρονες προσπάθειες και συζητήσεις που ξεκίνησαν το 1900. Η ονομασία του συλλόγου αποφασίστηκε να είναι Παναχαϊκή Γυμναστική Ένωσις, Παναχαϊκή από το όνομα του Παναχαϊκού και Γυμναστική Ένωση από το όνομα της Γ.Ε.Π. Πρώτος πρόεδρος και πρωτεργάτης της συγχώνευσης ήταν ο Χρήστος Κορύλλος. Μελανό σημείο το γεγονός πως κάποιοι παράγοντες και ποδοσφαιριστές δεν αποδέχτηκαν την ένωση και δεν εντάχθηκαν στο νέο σωματείο, ιδρύοντας τον Λευκό Αστέρα, αμιγή ποδοσφαιρικό σύλλογο. Ως σήμερα η λαοφιλής «Μεγάλη Κυρία της Πελοποννήσου» και του Ελληνικού αθλητισμού καλλιεργεί πολλαπλά τμήματα με μεγάλη κατά καιρούς επιτυχία, εμπλουτίζοντας έτσι την σημαντική παράδοση της. Έμβλημα της Παναχαϊκής είναι ο Ηρακλής που στεφανώνεται από την Νίκη.

  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος ποδοσφαίρου…

    Η Παναχαϊκή Γ.Ε. είναι ποδοσφαιρικό σωματείο που εδρεύει στην Πάτρα. Συστάθηκε ως ποδοσφαιρικό τμήμα της Παναχαϊκής Γυμναστικής Ένωσης το 1899.

    Η Παναχαϊκή είναι μία από τις πιο ιστορικές ομάδες της χώρας και ο πρώτος επαρχιακός σύλλογος που κέρδισε την έξοδο του σε ευρωπαϊκό διοργάνωση και συγκεκριμένα στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ. Στο παρελθόν έχει αγωνιστεί ως «ΠΑΕ Παναχαϊκή Γ.Ε. 2005»[2][3] στις επαγγελματικές κατηγορίες.

    Η πρώτη αναφορά για το ποδοσφαιρικό τμήμα υπάρχει το 1899 στον τύπο της εποχής. Ιδρυτής του ήταν ο Άρθουρ Μόρφυ (Arthur Morphy), ιρλανδικής καταγωγής, όπου διετέλεσε διοικητικός παράγοντας της Παναχαϊκής και από τους πρώτους παίκτες του ποδοσφαιρικού τμήματος[4]

    ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΑΓΓΛΟΥΣ Εις το γύμνασμα Foot Ball
    Πληροφορούμεθα ότι ο Παναχαϊκός Γυμν. Σύλλογος τη πρωτοβουλία του Εφόρου αυτού κ. Α. Μόρφυ εισήγαγεν ως τακτικόν γύμνασμα το παρά τοις Άγγλοις σύνηθες παιγνίδιον Foot Ball, εξασκουμένων των μελών του Συλλόγου δις ή τρις της εβδομάδος εις το άνω Γυμναστήριον. Τούτο μαθόντες οι αξιωματικοί του εις τον λιμένα μας ορμούντος Αγγλικού πολεμικού πλοίου Boxer προσεκάλεσαν τους ημετέρους εις διαγωνισμόν, τον οποίον ευχαρίστως ούτοι απεδέχθησαν. Ώστε εντός ολίγων ημερών θα λάβη χώραν η πάλη προς της οποίας θα ειδοποιηθεί το κοινόν εγκαίρως
    πηγή : Νεολόγος, 17 Ιανουαρίου 1899 [4]
    Παναχαϊκός και Γ.Ε.Π.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Στις 18 Ιανουαρίου 1899 ο Παναχαϊκός έδωσε τον πρώτο αγώνα ποδοσφαίρου στην ιστορία του αλλά και στην Αχαία . Σε αγώνα με το αγγλικό πλοίο Boxier νίκησε με 4-2, την ομάδα αποτελούσαν αθλητές των υπόλοιπων τμημάτων του συλλόγου[5]. Από το 1902 δημιούργησε ποδοσφαιρική ομάδα και η Γυμναστική Εταιρεία δίνοντας πολλά φιλικά παιχνίδια μεταξύ τους αλλά και τους άλλους συλλόγους της Πάτρας που είχαν δημιουργηθεί.

    Παναχαϊκή και τα πρώτα χρόνια 1923-1940[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Τα πρώτα τμήματα της Παναχαϊκής ιδρύθηκαν το 1923. Οι πρώτοι παίκτες που τα απάρτιζαν ήταν ξένοι, από την Αγγλική παροικία της πόλης, και κυρίως Ιταλοί μετανάστες. Αργότερα προστέθηκαν Έλληνες, μερικοί εκ των οποίων ήταν αγγλικής ή άλλης καταγωγής, όπως ενδεικτικά οι: Πούλος Αντ., Αντωνόπουλος Θεμιστ., Μαρντικιάν Μαρντίκ, Λιακόπουλος Α., Γκιόλντι Α., Κωνσταντίνου Κ., Κωστόπουλος Ελευθ., Κατσάνος Γ., Ντίλλων Εδουάρδος, Μακ Λην, Οχάν Οχανιάν, Ευαγγελίου Σταύρος, Μπελεγρής Χρ., Μούλας Αθ., Κέκκος Π., Κωστόπουλος Π., Μανιατόπουλος Ανδρέας, Αργυρόπουλος Ανδρέας, Σχοινάς Κ., Κωστόπουλος Αλ., Μουσχοχωρίτης Ανδρ., Σουκοβίτης Γ., και άλλοι. Λόγω έλλειψης αντιπάλων, τα πρώτα παιχνίδια γίνονταν με τα πληρώματα των ξένων πολεμικών πλοίων που κατέπλεαν στην Πάτρα.

    Το 1924 η Παναχαϊκή είχε δύο ισοδύναμες ομάδες ποδοσφαίρου, Α΄και Β΄, αφού τόσο ο Παναχαϊκός όσο και η Γυμναστική Εταιρεία είχαν ποδοσφαιρικά τμήματα.[6] Συνέπεια αυτού ήταν μερικοί παίκτες να φύγουν από την Παναχαϊκή και να δημιουργήσουν άλλα σωματεία τα επόμενα χρόνια[7]. Παράλληλα, το 1922, με την Μικρασιατική καταστροφή έρχονται στην Πάτρα χιλιάδες πρόσφυγες οι οποίοι φέρνουν μαζί τους την αγάπη τους για το ποδόσφαιρο, ιδρύοντας και αυτοί αρκετά νέα ποδοσφαιρικά σωματεία. Η κατάσταση αυτή έχει σαν φυσικό επακόλουθο την απόσπαση των συλλόγων από τον ΣΕΓΑΣ και την ίδρυση της Ε.Π.Σ. Πατρών το 1927. Από το 1927, η νέα ένωση ξεκινά τη διοργάνωση πρωταθλήματος, στο οποίο η Παναχαϊκή πρωταγωνιστεί και το οποίο κατακτά πολλές φορές μέχρι το 1959, οπότε και δημιουργούνται από την Εθνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία (Ε.Π.Ο.) οι εθνικές κατηγορίες. Πριν την Ε.Π.Σ. Πατρών το πρωτάθλημα διοργανώνονταν από την Παναχαϊκή, από το 1923/24 έως και το 1925/26. Τότε, το πρωτάθλημα Ελλάδας ήταν τουρνουά των πρωταθλητριών ομάδων Αθηνών, Πειραιώς και Θεσσαλονίκης, με την Ε.Π.Ο. για πολλά χρόνια να έχει αποκλείσει τις επαρχιακές ομάδες. H Πάτρα, λόγω διαφωνιών των σωματείων και ανυπακοής στην Ε.Π.Σ. Αχαΐας , δεν κατάφερε να διοργανώνει τακτικό πρωτάθλημα και αυτό είχε ως επακόλουθo τον αποκλεισμό της από το πρωτάθλημα Ελλάδας.

    Ανεξαρτήτως αυτού οι Αθηναϊκοί σύλλογοι πραγματοποιούσαν φιλικούς αγώνες στην πόλη, με αποκορύφωμα την 11η Αυγούστου 1945, όταν η Παναχαϊκή αντιμετώπισε την Εθνική Ελλάδος στο γήπεδο της και ηττήθηκε με 7-1. Το 1928 αντιμετώπισε τον Παναθηναϊκό, τον οποίο κέρδισε με 4-3, το 1929 την ΑΕΚ χάνοντας με 0-1, 0-2 και 0-6, ενώ με αντίπαλο τον Ολυμπιακό ηττήθηκε την ίδια χρονιά 2-5, το 1930 1-7 και το 1934 0-7. Η σημαντική διαφορά δυναμικότητας οφειλόταν, μεταξύ άλλων, στο γεγονός πως οι ομάδες της Αθήνας και του Πειραιά είχαν ήδη μια ποδοσφαιρική ιστορία 25 χρόνων με διοργανώσεις πρωταθλημάτων. Άλλα φιλικά με αθηναϊκές ομάδες: 27/3/1927 ΠΓΕ 2:3 Πέλωψ Αθηνών – 27/11/1927 ΠΓΕ 3:1 Α΄Β΄ ομάς Ατρομήτου Αθηνών – 18/4/1928 ΠΓΕ 2:3 Ελληνορωσσικός – 25/4/1928 ΠΓΕ 5:2 Πειραϊκός Όμιλος Φιλάθλων – 2/7/1928 ΠΓΕ 5:3 Ομάδα Τραπέζης Βιομηχανίας – 25/12/1928 Ατρόμητος Αθηνών 5:1 ΠΓΕ – 14/1/1929 Εθνικός 0:0 ΠΓΕ – 29/6/1929 Παλαιό Φάληρο 2:3 ΠΓΕ – 2/12/1929 Α’-Β’ Παναθηναϊκού 3:0 Α’ ΠΓΕ – 3/1/1930 Άμυνα Πειραιώς 1:0 ΠΓΕ

    1940-1953[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το 1940 η Ελλάδα εισέρχεται στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και σταματά προς στιγμή κάθε αθλητική δραστηριότητα. Μερικά φιλικά παίζονται κατά την διάρκεια της κατοχής, ενώ το 1943 διοργανώνεται και κύπελλο Πατρών. Με την λήξη του πολέμου ξαναρχίζει το τοπικό πρωτάθλημα. Κατά τον Ελληνοϊταλικό πόλεμο έπεσαν οι εξής αθλητές της Παναχαϊκής: Καπάτος Φώτης, Νιάρος Δημήτρης, Πολυμέρης Νίκος, Τσίρος Φίλιππας, Μαυρομάτης. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής η Παναχαϊκή συμμετέχει στο πρωτάθλημα της Πάτρας δίνοντας κάποιες χρόνιες προκριματικούς αγώνες στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα, χωρίς επιτυχία. Την ομάδα κατά τον πόλεμο προπονούσε το γνωστό δίδυμο Ράπτης-Σκόνδρας , Ρεβελιώτης-Ζούμπος

    1954-1961: Εθνικά πρωταθλήματα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το 1954 συμμετέχει για πρώτη φορά στο Πανελλήνιο πρωτάθλημα και καταλαμβάνει την 6η και τελευταία θέση. Το 1955 αποκλείεται από τον Παναιτωλικό στα προκριματικά του πρωταθλήματος Νοτίου Ελλάδος, το 1956 καταλαμβάνει την 3η θέση στο πρωτάθλημα Νότου πίσω από Ολυμπιακό και Εθνικό Πειραιά με 13 βαθμούς, ενώ το 1957 κατατάσσεται πάλι τρίτη στο πρωτάθλημα Νότου. Το 1958 είναι δεύτερη στο πρωτάθλημα Νότου, το 1959 αποκλείεται στα προκριματικά από τον Παναιγιάλειο στο πρωτάθλημα Νότου, όπως και το 1960. Προκειμένου να αγωνιστεί μία ομάδα σε προκριματικά για το πρωτάθλημα Νοτίου Ελλάδος έπρεπε να κατακτήσει πρώτα το τοπικό, όπως έκανε η Παναχαϊκή όλες αυτές τις χρονιές. Μετά το πρωτάθλημα Νοτίου ή Βορείου Ελλάδος ακολουθούσε η τελική φάση του πρωταθλήματος Ελλάδος. Η περίπτωση του Παναιγιάλειου και του Παναιτωλικού, που ανήκαν στην ίδια ένωση, οφειλόταν στο γεγονός ότι η Ε.Π.Σ Πάτρας διοργάνωνε δύο πρωταθλήματα, ένα για τις ομάδες της επαρχίας Πατρών και ένα για τις ομάδες της Περιφέρειας (δηλαδή Αιτωλοακαρνανία, Ζάκυνθος, Κεφαλληνία, Ηλεία, Υπόλοιπο Αχαΐας). Έτσι, η ένωση κάθε χρόνο είχε δύο διαφορετικές πρωταθλήτριες.

    Το 1961 κατακτά το πρωτάθλημα Νότου και συμμετέχει για πρώτη φορά στην ιστορία της στην Β΄ Εθνική. Από τότε και μέχρι το 2007 δεν θα αγωνιστεί ξανά σε κατώτερη κατηγορία. Αμέσως πρωταγωνιστεί στην Β΄ Εθνική, στοχεύοντας κάθε χρόνο στην άνοδό της, την οποία εξασφάλισε το 1969. Στην παρθενική της παρουσία όμως στη μεγάλη κατηγορία υποβιβάζεται, καθώς κατηγορείται για απόπειρα δωροδοκίας στο παιχνίδι με τον Άρη. Κατά συνέπεια μηδενίζεται σε 13 αγώνες. Την επόμενη χρονιά ωστόσο πρωταγωνιστεί στην Β΄ Εθνική και επιστρέφει.

    Το 1972 η Παναχαϊκή επιστρέφει στην Α΄ Εθνική και ξεκινά η πορεία της χρυσής ομάδας των Δαβουρλή, Ρήγα, Στραβοπόδη, Μιχαλόπουλου και άλλων προς τις επιτυχίες, με αποκορύφωμα την έξοδο στο κύπελλο UEFA. Την ίδια χρονιά τερματίζει 6η με 11 νίκες, 14 ισοπαλίες, 9 ήττες, και συνολικά τέρματα 40-35. Χαρακτηριστικό της δυναμικής που εξέπεμπε η ομάδα ήταν ο μέσος όρος των 8.773 εισιτηρίων, δεύτερος υψηλότερος μεταξύ των επαρχιακών ομάδων (πρώτη η πρωταθλήτρια Λάρισα το 1988).

    Το 1973 καταλαμβάνει την 4η θέση στο πρωτάθλημα με 16 νίκες, 12 ισοπαλίες, 6 ήττες, τέρματα 42-27, και κερδίζει την έξοδο στο Κύπελλο UEFA. Ήταν η πρώτη επαρχιακή ομάδα που το κατάφερε, στερώντας παράλληλα το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟΚ, τον οποίον κέρδισε μέσα στο γήπεδο της Τούμπας με 5-3 την τελευταία αγωνιστική, όταν με ισοπαλία θα ήταν πρωταθλητής.

    Τα αποτελέσματα της Παναχαϊκής στο Κύπελλο UEFA της περιόδου 1973-1974 ήταν:

    Α΄ Γύρος (των 64 ομάδων):
    20 Σεπτεμβρίου 1973 Γήπεδο «Απόστολος Νικολαΐδης» Αθήνα: Παναχαϊκή – ΑΚ Γκράτσερ Αυστρίας 2-1 (2-1) (16΄ Μιχαλόπουλος, 43΄ Σπεντζόπουλος)
    3 Οκτωβρίου 1973 Γκράτς Γήπεδο «Λιμπενάουε Καζινό»: ΑΚ Γκράτσερ Αυστρίας – Παναχαϊκή 0-1 (0-0) 5΄ Σπενζτόπουλος
    Β΄ Γύρος (των 32 ομάδων):
    24 Οκτωβρίου 1973 Γήπεδο «Παναχαϊκής» Πάτρα: Παναχαϊκή – Τβέντε Ενσέντε Ολλανδίας 1-1 (1-1) 11΄ Δαβουρλής
    7 Νοεμβρίου 1973 Ολλανδία Ενσέντε «Στάδιο Ντίκμαν»: Τβέντε Ενσέντε – Παναχαϊκή 7-0 (0-0)
    Το 1974 τερματίζει 6η με 13 νίκες, 12 ισοπαλίες και 9 ήττες, τέρματα 42-37. Η μεταγραφή του Κώστα Δαβουρλή αντί του ποσού ρεκόρ των 10 περίπου εκατομμυρίων δραχμών στον Ολυμπιακό καταφέρνει ένα ισχυρό πλήγμα στα όνειρα των κοκκινόμαυρων φιλάθλων για ένα πρωτάθλημα. Το 1975 καταλαμβάνει την 7η θέση με 11 νίκες, 11 ισοπαλίες και 12 ήττες, τέρματα 41-39.

    Το 1976 η Παναχαϊκή τερματίζει 10η και αρχίζει η καθοδική της πορεία αφού τα μεγάλα αστέρια της αρχίζουν και φεύγουν, ενώ τα χρόνια βαραίνουν τα πόδια τους. Έτσι κάθε χρόνο τερματίζει στις τελευταίες θέσεις του βαθμολογικού πίνακα μέχρι το 1980-81, οπότε και υποβιβάζεται στην Β΄Εθνική. Από τότε αγωνίζεται μεταξύ Α΄ και Β΄ Εθνικής, στερούμενη σε γενικές γραμμές σημαντικών διακρίσεων.

    Το 1988 παίζει στην Α΄εθνική αλλά μηδενίζεται στον αγώνα με τον Πανσερραϊκό και υποβιβάζεται. Την ίδια ώρα οι Πατρινοί φίλαθλοι διαδηλώνουν στους κεντρικούς δρόμους της πόλης, στήνουν οδοφράγματα και συγκρούονται με την αστυνομία, προκαλώντας επεισόδια που έχουν ως θλιβερό απολογισμό 15 τραυματίες. Το καλοκαίρι του 1996 η Παναχαϊκή μετείχε στο Κύπελλο Ιντερτότο, λαμβάνοντας μέρος για δεύτερη φορά στην ιστορία της σε ευρωπαϊκή διοργάνωση και αποτελέσματα: 1-1 με Στάμπαεκ εντός έδρας, 1-2 από τη Ντιναμό Μόσχας εκτός, 4-2 την Τόρσχαβν εντός και 2-4 από τη Γκενκ εκτός. Tο 2003 με επέμβαση του τότε υπουργού Βενιζέλου, η Παναχαϊκή τιμωρείται για χρέη και αποβάλλεται από το πρωτάθλημα Β΄ Εθνικής την 9η αγωνιστική.

    Νεότερα χρόνια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το 2004 η Παναχαϊκή έπρεπε να αγωνιστεί με βάση το νόμο στην Δ΄ Εθνική. Τελευταία στιγμή ωστόσο αποφασίζεται και απορροφάται από τον Πατραϊκού, επίσης ομάδα Β΄ Εθνικής χωρίς όμως χρέη. Έτσι δημιουργείται η «ΠΑΕ Παναχαϊκή ΓΕ 2005» που λαμβάνει μέρος κανονικά στο πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής το 2005. Παρόλα αυτά υποβιβάζεται και από το 2006 αγωνίζεται στη Γ΄ Εθνική.

    Αν και κατάφερε να πάρει την άνοδο στη Β’ Εθνική (Football League) το 2011 τερματίζοντας πρώτη στον όμιλό της, η Πρωτοβάθμια Πειθαρχική Επιτροπή της Ένωσης Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου FOOTBALL LEAGUE και FOOTBALL LEAGUE 2, αποφάσισε τον υποβιβασμό της ομάδας και χρηματική ποινή 300.000 ευρώ για υπόθεση δωροδοκίας σε αγώνα με τον Ολυμπιακό Χερσονήσου. Ταυτόχρονα, για την ίδια υπόθεση, επιβλήθηκε χρηματική ποινή και 5ετής αποκλεισμός στον πρόεδρό της Αλέξη Κούγια.[8] Η Επιτροπή Εφέσεων της ΕΠΟ, όμως, αποφάσισε την παραμονή της ομάδας στη Β’ Κατηγορία και την αντικατάσταση της ποινής υποβιβασμού με αφαίρεση 5 βαθμών από το νέο πρωτάθλημα, ενώ αθώωσε τον πρόεδρό της Α. Κούγια.

    Κύπελλο Ελλάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Στο Κύπελλο Ελλάδας οι καλύτερες πορείες της Παναχαϊκής ήταν δύο φορές μέχρι τα ημιτελικά του θεσμού: Το 1979 όταν αποκλείστηκε από την ΑΕΚ (με νίκη 3–2 εντός και ήττα 1–5 εκτός) και το 1997 όταν και αποκλείστηκε από τον Παναθηναϊκό με δύο ήττες (0–3 εκτός και 0–4 εντός).

    Επίσης η Παναχαϊκή μετράει και 10 παρουσίες στα προημιτελικά του Κυπέλλου, τις χρονιές: 1967, 1968, 1969, 1972, 1974, 1977, 1983, 1986, 1993 και 2001.

    Σημαντικοί παίκτες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Παίκτες της Παναχαϊκής που υπήρξαν διεθνείς είναι (αναφέρονται μόνο συμμετοχές με την Παναχαϊκή)

    Κώστας Δαβουρλής: 7 συμμετοχές, Γκολ: 2 (πρώτη φορά στην Εθνική όταν η Παναχαϊκή έπαιζε Β’ Εθνική)
    Στραβοπόδης Βασίλης: 2 συμμετοχές
    Ανδρέας Μιχαλόπουλος: 1 συμμετοχή
    Νίκος Κουρμπανάς: 3 συμμετοχές
    Γρηγόρης Γεωργάτος: 3 συμμετοχές
    Ραϊμόν Καλά: αγωνίστηκε όταν έπαιζε στην Παναχαϊκή στο παγκόσμιο κύπελλο του 1998 με την Εθνική Καμερούν.
    Ολιβιέ Μακόρ: 2 συμμετοχές, 2 γκολ
    Από την Παναχαϊκή ξεκίνησαν την καριέρα τους ο Γρηγόρης Γεωργάτος και ο Κώστας Κατσουράνης, πρωταθλητής Ευρώπης στο EURO 2004 της Πορτογαλίας.

    Άλλοι σημαντικοί παίκτες που έχουν φορέσει την φανέλα της Παναχαϊκής είναι οι:

    Δημήτρης Σπεντζόπουλος, Χρήστος Ξανθόπουλος, Σαραντόπουλος Γιώργος, Κουρμπανάς Βασίλης, Νικολάου Χρήστος, Ζευγαρίτης Οδυσσέας, Σίδερης Γιώργος, Καπανδρίτης Διονύσης,Θέμης Ρήγας, Λεγάτος Σωτήρης, Λιάρος Δημήτρης, Ανδρούτσος Κυριάκος, Παπαδόπουλος Αλέκος, Μπερερής Σπύρος, Χαρδαλιάς, Αντωνάτος, Μύρτσος Γιώργος, Κίζας, Ψαράς, Ιωακειμίδης, Αγγελος Μπεκίρης, Αποστολίδης, Τάκης Κεμενίδης, Ζαχαρίας Πυτιχούτης, Μανώλης Παππάς, Θύμιος Πεφάνης, Αντώνης Τζανετουλάκος, Τίμος Πατρώνης, Ανδρέας Ζοάνος, Γιώργος Σπυρόπουλος,Νίκος Ζαγκότσης, Κρητικός, Γιανιώτης, Πολύζος, Βέτουλας, Σπύρος Βουλγαράκης, Τάκης Παπαρσενίου, Μπάμπης Καρτερουλιότης, Νίκος Κεκάτος, Χαρίλαος Σαμιωτάκης, Βασίλης Καραμπινάς, Γιώργος Σπανοσωτηρόπουλος, Ηλίας Σολάκης, Αμαέκι Ότιτζι, Νέναντ Βούκτσεβιτς κ.ά.

  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος μπάσκετ της ΠΓΕ…

    Η Παναχαϊκή Γυμναστική Ένωσις 1891 είναι ελληνικό αθλητικό σωματείο που δραστηριοποιείται στην πόλη της Πάτρας, στο νομό Αχαΐας, όπου και βρίσκονται οι έδρες των τμημάτων του. Οι ομάδες καλαθοσφαίρισης, ανδρική και γυναικεία, αποτελούν νομικά ερασιτεχνικά τμήματα του συλλόγου.

    Το τμήμα καλαθοσφαίρισης της Παναχαϊκής ιδρύθηκε τη Δεκαετία του 1930, λίγο πριν το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Αγωνίζεται με χρώματα το κόκκινο και μαύρο. Έδρα όλων των τμημάτων καλαθοσφαίρισης αποτελεί το Κλειστό Γυμναστήριο Παναχαϊκής, δίπλα στο γήπεδο ποδοσφαίρου του συλλόγου, χωρητικότητας 500 θεατών.

    Από την ίδρυση του το ανδρικό τμήμα πήρε μέρος στα τοπικά πρωταθλήματα Αχαΐας, χωρίς να καταφέρει να κατακτήσει κάποιο τίτλο ή να συμμετάσχει σε εθνική κατηγορία έως την Δεκαετία του 1980.[1] Από το 1975 έως το 1985, που μπορεί να θεωρηθεί η «χρυσή δεκαετία» του συλλόγου, η ανδρική ομάδα αγωνίστηκε σε εθνικές κατηγορίες, φτάνοντας μέχρι την Α2 Εθνική.[1]

    Ιστορική αναδρομή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Δεκαετία 1960[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Για πολλά χρόνια από την ίδρυση της η Παναχαϊκή δεν κατάφερε να κατακτήσει κάποιο τίτλο απέναντι στους συλλόγους Ε.Α. Πατρών, Απόλλωνα Πατρών και Σκαγιοπούλειο που διέθεταν δυνατές ομάδες.

    Το 1963 αποτέλεσε χρονιά-σταθμό για το σύλλογο, ο οποίος πήρε δυνατούς παίκτες όπως ο Βασίλης Γεωργίου.[2] Πήρε επίσης και τρεις Αμερικάνους.[2] Ήταν η πρώτη φορά που ομάδα του Πρωταθλήματος έπαιρνε ξένους παίκτες και από τις πρώτες στην Ελλάδα γενικότερα.[2] Οι Αμερικανοί αυτοί ήταν στρατιωτικοί στην αμερικανική βάση του Αράξου κι έπαιζαν στην εκεί ομάδα που έδινε φιλικά με τις ομάδες της Πάτρας.[2] Ήταν οι Λέστερ (με ύψος 2,02 μέτρα), ο Σμιθ και ο Μίλερ.[2] Παρόλο που η Παναχαϊκή ήταν το φαβορί του Πρωταθλήματος και περίμενε να κατακτήσει και το πρώτο της τρόπαιο, δεν τα κατάφερε, χάνοντας από την Ε.Α. Πατρών την πρώτη θέση.[2]

    Δεκαετία 1970[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Τα επόμενα χρόνια η Παναχαϊκή διεκδίκησε είτε το Πρωτάθλημα είτε τη δεύτερη θέση που οδηγούσε στα ειδικά πρωταθλήματα για άνοδο σε εθνικές κατηγορίες χωρίς, ωστόσο, να τα καταφέρει.[2] Τελικά, την περίοδο 1973-74 κατέκτησε το πρώτο της Πρωτάθλημα Πατρών.[2] Ακολούθως πήρε μέρος στο Πανεπαρχιακό Πρωτάθλημα της Αθήνας, όπου στον τελικό έχασε από τη Γ.Ε. Αγρινίου την άνοδο στην Β’ Εθνική Κατηγορία με σκορ 49-47.[2] Πρωταθλήτρια ξανά το 1975-76, διεκδίκησε για δεύτερη φορά στην ιστορία της άνοδο σε εθνική κατηγορία μέσω του Πανεπαρχιακού Πρωταθλήματος.[2] Στον τελικό αυτό νίκησε τον Κολοσσό Ρόδου με σκορ 75-74 με αποτέλεσμα να ανέβει επιτέλους στη Β’ Εθνική.[2]

    Το 1976-77, στην πρώτη παρουσία της στη Β’ Εθνική, δεν τα κατάφερε και υποβιβάστηκε.[2] Αργότερα, το 1978-79 και σαν Πρωταθλήτρια Πατρών δεν κατάφερε να ανέβει μέσω του Πανεπαρχιακού στη Β’ Εθνική.[2]

    Δεκαετίες 1980 και 1990[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Επόμενη χρονιά-σταθμός για την Παναχαϊκή ήταν το 1980-81 οπότε, με την προσθήκη του Τάκη Πετρόπουλου, κέρδισε την άνοδό της στο επόμενο Πρωτάθλημα της Β’ Εθνικής, 1981-82 όπου και κατάφερε να παραμείνει.[2] Στην ίδια κατηγορία παρέμεινε αδιάλειπτα μέχρι την περίοδο 1985-86, οπότε και τερμάτισε στη 2η θέση.[2] Τότε λόγω αναδιάρθρωσης των κατηγοριών ανέβηκε για πρώτη και τελευταία φορά στη νεοσύστατη Α2 Εθνική Κατηγορία.[2] Παίκτες της ομάδας ήταν οι Κανατσέλος, Πετρόπουλος, Ζούρας, Σομαλακίδης, Παπανικολάου, Γιαννούλης, Παναγιωτόπουλος Μπαλασης κι άλλοι.[2]

    Στο πρώτο πρωτάθλημα της Α2 Εθνικής, 1986-87, κατέλαβε τη 12η θέση και δεν κατάφερε να παραμείνει.[2] Συνεπώς υποβιβάστηκε στη Β’ Εθνική όπου παρέμεινε μέχρι και την περίοδο 1990-91.[2] Ακολούθησε μια μακρά πορεία 11 ετών στη Γ’ Εθνική μέχρι τον υποβιβασμό του συλλόγου το 2001-02.[2] Ειδικότερα, το 1993-94 έχασε την άνοδο στη Β’ Εθνική για έναν βαθμό, ενώ το 1994-95 τερμάτισε στην 3η θέση της τελικής κατάταξης.[2] Την περίοδο 1995-96 τεχνικός σύμβουλος ανέλαβε ο Φαίδων Ματθαίου, ο οποίος ανέλαβε προπονητής έπειτα από δύο χρόνια το 1997-98.[2] Μαζί του η Παναχαϊκή έχασε την άνοδο το 1998-99 για έναν βαθμό.[2]

    Την αγωνιστική περίοδο 2009-10 η Παναχαϊκή κατέκτησε το Πρωτάθλημα της Α1 Κατηγορίας Ανδρών Ε.Σ.Κ.Α.Η. με αποτέλεσμα να επιστρέψει στη Γ’ Εθνική μετά από απουσία οκτώ ετών.[3] Για την περίοδο 2010-11 εντάχθηκε στο δυναμικό του 1ου Ομίλου Νότου το οποίο αποτελούσαν συνολικά 14 ομάδες.[3] Η Παναχαϊκή, έχοντας συγκεντρώσει 10 νίκες και 16 ήττες, κατετάγη στην 11η θέση, εντός της ζώνης του υποβιβασμού.[3]

    Κατά συνέπεια, την περίοδο 2011-12 επέστρεψε στην Α1 Κατηγορία Ε.Σ.Κ.Α.Η. όπου είχε επίσης φτωχή συγκομιδή.[4] Με 11 νίκες και 15 ήττες βρέθηκε στη 10η θέση της βαθμολογίας μετά το πέρας των αγωνιστικών της υποχρεώσεων.[4] Την επόμενη χρονιά, 2012-13, η απόδοση της Παναχαϊκής βελτιώθηκε με αποτέλεσμα να συγκεντρώσει 20 νίκες και 6 ήττες στην κανονική περίοδο και να τερματίσει στην 4η θέση.[5]

  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος βόλεϊ της Παναχαϊκής…

    Το τμήμα πετοσφαίρισης της Παναχαϊκής Γ.Ε. είναι από τα παλιότερα ανάλογα τμήματα συλλόγων στην Ελλάδα. Είναι από τα πιο ιστορικά τμήματα του συλλόγου με παρουσίες στις εθνικές κατηγορίες. Ιδρύθηκε το 1928 και έχει αγωνιστεί πέντε φορές στην Α΄εθνική, το 1937-38 και το 1961-62 προκρινόμενη από το τοπικό πρωτάθλημα, καθώς και τις περιόδους 2013-14, 2015-16 και 2016-17.

    Το 2012 τα ηνία της ομάδας τα ανέλαβε η οικογένεια Ρουμελιώτη και στην πορεία αποσπάστηκε απο την Ερασιτεχνική Παναχαϊκή Γ.Ε. Έκτοτε η ομάδα ανέβηκε στην Α1 Volley League για την περίοδο 2013-2014 όπου κατέλαβε τη 11η θέση και έπεσε κατηγορία για μόλις ένα σετ διαφορά απο την Άρη Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 2014-2015 η ομάδα κέρδισε την άνοδο στην Α1 Volley League στην οποία μετέχει με την επωνυμία ΤΑΑ Παναχαϊκή Πετοσφαίριση 2013.[1]

    Το τμήμα αντρών από το 1928 που ιδρύθηκε αγωνιζόταν στα τοπικά πρωταθλήματα Πατρών. Στο πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1937-38 έδωσε έναν αγώνα όπου έχασε σε αγώνα νοκ άουτ από το Πανεπιστήμιο Αθηνών με 2-1 κι αποκλείστηκε από την συνέχεια[2]. Την ομάδα αποτελούσαν οι : Χρήστος Σβολόπουλος (προπονητής), Κούρτιος, Καπουράλος, Παπαχριστόπουλος, Παπασπύρου, Γιαννακόπουλος, Δημητρόπουλος, και Χάσκαρης, σημείωση ότι ο μεγαλύτερος ηλικιακά παίκτης ήταν 16 ετών[3]. Στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του 1962 πήρε μέρος σαν πρωταθλήτρια Πατρών. Συμμετείχε στον Α΄όμιλο όπου κατέλαβε την 4η και τελευταία θέση με 3 ήττες και 0-9 σετ[4].

    Το 1974-75 ανέβηκε στην Β΄Εθνική για πρώτη φορά, παραμένοντας δύο χρονιές, το 1976 και το 1977, για να υποβιβαστεί ξανά στο τοπικό. Στην Β΄ εθνική ανέβηκε ξανά το 1983 αλλά δεν καταφέρνει να παραμείνει κι έπεσε αμέσως. Το 1993 επιστρέφει στις εθνικές κατηγορίες με συμμετοχή στην Γ΄εθνική όπου αγωνίστηκε συνεχόμενα μέχρι το 2007 όποτε και κέρδισε την άνοδο στην Β΄εθνική. Το 2008 απορρόφησε το τμήμα πετοσφαίρισης του ΑΟ Παγκρατίου παίρνοντας και την θέση του στην Α2 εθνική κατηγορία για την αγωνιστική περίοδο 2008-09[5]. Την αγωνιστική περίοδο 2009-2010 διεκδίκησε την άνοδο στην Α1 χάνοντας την στην διαδικασία των playoffs.

    Την αγωνιστική περίοδο 2012-13 στην Α2 εθνική κέρδισε την πρώτη θέση του Β’ ομίλου αήττητη και στο τουρνουά ανόδου κατέκτησε το πρωτάθλημα της Α2 αλλά και την άνοδο στην Α1 Volley League[6]. Στην πρώτη παρουσία της στην Α1 υποβιβάστηκε για να ξανα επιστρέψει στην Α1 την περίοδο 2015-2016 όπου κατέκτησε την 8η θέση.

    Το τμήμα πετοσφαίρισης γυναικών της Παναχαϊκής Γ.Ε. είναι σύλλογος πετοσφαίρισης. Εδρεύει στην Πάτρα και αποτελεί τμήμα του ομώνυμου αθλητικού σωματείου.

    Το τμήμα υπήρχε προπολεμικά. Η εφημερίδα Αθλητική εβδομάς του 1928 αναφέρει φιλικά παιχνίδια του τμήματος με τον Γ.Ο. Πατραΐδων και τον Ολυμπιακό Πατρών, επίσης την ίδια χρονιά η Παναχαϊκή διοργάνωνε το τοπικό πρωτάθλημα Πατρών στις γυναίκες[1].

    Το τμήμα γυναικών επανιδρύθηκε το 2008 και αγωνίζεται στα τοπικά πρωταθλήματα, διεθέτει τμήματα υποδομών νεανίδων κορασίδων και παγκορασίδων. Ξεκίνησε από την Β΄κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος και την ίδια χρονιά κατέκτησε το πρωτάθλημα κι ανέβηκε στην Α΄κατηγορία[2]. Την ομάδα αποτελούσαν οι Τριανταφυλλοπούλου (παίκτρια-προπονήτρια), Μουτζούρη, Αντωνιάδου, Συραγάκη, Παγώνη, Καράκογλου, Παπαδημητρίου, Μολδοβανίδη, Καρρά, Γεωργίου, Λαμπροπούλου και Σφαέλου.

    Τις περιόδους 2010, 2011, 2012, και 2013 με προπονήτρια και παίκτρια την Λούλα Τριανταφυλλοπούλου αγωνίστηκε στην Α1 κατηγορία του τοπικού πρωταθλήματος με την τελευταία χρονιά να υποβιβάζεται στην Α2[3]. Το 2014 κατέκτησε το τοπικό πρωτάθλημα κερδίζοντας την άνοδο στην Δεύτερη εθνική κατηγορία το Περιφερειακό πρωτάθλημα[4].

  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος πυγμαχίας…

    Το τμήμα πυγμαχίας της Παναχαϊκής είναι από τα παλαιότερα στην Ελλάδα… Στις 29/4/1932 η εφημερίδα «Αθλητικά Χρονικά», δημοσιεύει:

    «Ο διαμένων εν τη πόλει μας γνωστός πυγμάχος κ. Αγιαννόπουλος κατόπιν συμφωνίας μετά της Παναχαϊκής Γυμναστικής Ένωσης, εδέχθη όπως προπονή τους εν τω νέω ιδρυθέντι τμήματι ταύτης ασκούμενους με την πυγμαχίαν αθλητάς. Προς τούτο το Δ.Συμβούλιον της Παναχαϊκής έχον σκοπόν όπως καλλιεργηθή το ανδροπρεπές τούτο άθλημα εις την πόλιν μας, ήτις υστερεί καταπληκτικώς, απεφάσισεν όπως παραχωρήση δια τους ασκούμενους ιδιαιτέρον αίθουσαν προπονήσεων εν τω Γυμναστήριω ταύτης με όλα τα κομφόρ…»

    Το τμήμα αναγνωρίστηκε επίσημα από την Ομοσπονδία το 1946.  Στις 17/10/1946 (δημοσίευμα της «ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΗΧΟ»), η Παναχαϊκή ζήτησε να εγγραφεί εις την δύναμη της Πυγμαχικής Ομοσπονδίας, συγκροτήσασα σχετικόν τμήμα, εις το οποίον συνεχωνεύθη ολόκληρος ο Πυγμαχικός Ερασιτεχνικός Όμιλος Πατρών με τους γνωστούς Τσεμπερλίδη (Ελληνορώσος αθλητής), Αλεξόπουλος κλπ.

    Οι «ροσονέρι» έχουν να επιδείξουν 3 κατακτήσεις Πανελλήνιου πρωταθλήματος. Διαθέτει αίθουσα προπονήσεων κάτω από τις κερκίδες της θύρας 1 στο Στάδιο Παναχαϊκής[2]. Η αίθουσα φέρει το όνομα του Βαγγέλη Μαυρόπουλου, αθλητή και προπονητή της ομάδας από το 1913 μέχρι τον θάνατο του, και ομοσπονδιακό προπονητή[3].

    Η Παναχαϊκή διατηρούσε πυγμάχους προπολεμικά. Χαρακτηριστικά το 1922 αναφέρονται στον τύπο αγώνες του πυγμάχου του συλλόγου Ανδρέα Αδαμόπουλου, χωρίς να είναι γνωστό τελικά εάν έγιναν[4]. Το 1925 αναφέρεται από την εφημερίδα «Το Φως» ο πυγμάχος του συλλόγου Ανδρέας Αδαμόπουλος νίκησε στα σημεία τον Κατσαρό από την Σμύρνη στα πλαίσια των Παναχαϊκών αγώνων της χρονιάς. Η ίδια εφημερίδα αναφέρει ότι ήταν, λανθασμένα, ο πρώτος αγώνας πυγμαχίας στην Πάτρα[5].

    Το 1932 έγινε μια προσπάθεια ίδρυσης τμήματος με πρόσληψη του προπονητή Αγιαννόπουλου ενώ ο σύλλογος παραχώρησε αίθουσα για γυμναστήριο [6], άλλη προσπάθεια ίδρυσης αναφέρεται το 1934 από τον Μαυρόπουλο. Το 1946 το τμήμα πυγμαχίας επανιδρύθηκε με την συγχώνευση στην Παναχαϊκή του Πυγμαχικού Ερασιτεχνικού Ομίλου Πατρών και προπονητή τον Ε. Μαυρόπουλο [7]. Το 1947 σε αγώνες πυγμαχίας της Παναχαϊκής στο Κινηματοθέατρο Πάνθεον τους παρακολούθησαν 1.000 θεατές[8]. Συμμετέχει ανελλιπώς σε όλα τα πανελλήνια πρωταθλήματα κατακτώντας αυτά των αντρών του 2008, του 2009, του 2012 και του 2013, ενώ ήταν πολυνίκης σύλλογος το 2008, το 2012 και το 2013.

    Από τους πρώτους μεγάλους πυγμάχους της Παναχαϊκής αναφέρονται οι Δημήτρης Γιαννιτσόπουλος και Ανέστης Τσεμπερλίδης που ασχολήθηκαν επαγγελματικά με την πυγμαχία. Ο Γιαννιτσόπουλος το 1947 άφησε την Παναχαϊκή και μετέβη στην Γαλλία και έπειτα στις ΗΠΑ με την καθοδήγηση του μάνατζερ Εντουάρ Μονζάν για να ξεκινήσει επαγγελματική σταδιοδρομία, μετέπειτα τον ακολούθησε και ο Τσεμπερλίδης[9]. Το 1947 επίσης αθλητές του συλλόγου αναφέρονται οι Αθανασόπουλος, Παναγιωτόπουλος, Λαινιώτης, Μπρίλης, Αθανασάτος, Άνυχος, Λυκούδης, Ε. Ευαγγελάτος, Κανελλόπουλος, Καναβής, Σταθόπουλος, και Ξένος.

    Ο σύλλογος έχει αναδείξει πολλούς πανελληνιονίκες και βαλκανιονίκες, όπως οι : Λουκάς Γαντίδης, Γιάννης Γαντίδης, Χριστίνα Αθανασοπούλου, Γιάννης Γκρέκος, Αλ. Παπαδόπουλος, Γιώργος Τσούνης, Αλέκος Λουμπαρδέας, Άγγελος Μπέης, Αλέκος Ζουρνατζής, Πεφάνης, Γιώργος Γεωργόπουλος, Κλεάνθης Βασιλείου, Γιαννόπουλος Λεωνίδας, Κορίνα Σμαγκούλοβα, Φωτεινή Πλέα και άλλους.

    Πρωτάθλημα 2008[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το 2008 στην Θεσσαλονίκη κατέκτησε το πρωτάθλημα Α΄κατηγορίας με τις εξής νίκες των αθλητών της[10].

    Χρυσό οι: Γιώργος Γεωργόπουλος (+91 κ.), Κλεάνθης Βασίλης (57 κ.). Χάλκινο οι: Θανάσης Αναγνώστου (51 κ.), Νίκος Γασπαρινάτος (54 κ.), Άγγελος Μπέης (81 κ.).

    Commons logo
    Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
    Παναχαϊκή Γ.Ε. (πυγμαχία)
    Πρωτάθλημα 2009[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το 2009 στο Πανγκρήτιο Στάδιο πήρε μέρος με 4 αθλητές και κατέκτησε πάλι το πρωτάθλημα με νίκες των [11]

    Γιώργος Γεωργόπουλος , Κλεάνθης Βασίλης, Άγγελος Μπέης, και Κώστας Καββαδίας

    Πρωτάθλημα 2012[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το πανελλήνιο πρωτάθλημα Α΄κατηγορίας έγινε στην Πάτρα και στο κλειστό γυμναστήριο της ΕΑΠ, η πρωταθλήτρια αντρών Παναχαϊκή κατέκτησε 5 μετάλλια από τα οποία 2 χρυσά, 2 αργυρά κι ένα χάλκινο. Χρυσό κατέκτησαν οι Μπέης και Γεωργόπουλος, αργυρό οι Θεοδοσίου και Γασπαρινάτος και χάλκινο ο Καββαδίας. Στις γυναίκες κατέκτησε δύο χαλκινα με τις Αθανασοπούλου και Σμαγκούλοβα[12].

    Πρωτάθλημα 2013[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 2013 έγινε στην Ελευθερούπολη Καβάλας, η Παναχαϊκή κατέκτησε 2 χρυσά και 2 αργυρά μετάλλια. Χρυσά κατέκτησαν οι Άγγελος Μπέης και Γιώργος Γεωργόπουλος, κι αργυρά οι Παυσανίας Γουρζέλας και ο Νίκος Γασπαρινάτος. Στον τελικό των 91 κιλών το χρυσό διεκδίκησαν οι δυο αθλητές Παναχαϊκής Γεωργόπουλος και Γουρζέλας[13] .

    Τίτλοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Πρωταθλήτρια γενικής βαθμολογίας: 2015
    Πρωταθλήματα Ελλάδας [ Ανδρών ] : 2008[11] [14], 2009[11][15], 2012[1], 2013[1]
    Πανελλήνιο πρωτάθλημα εφήβων : 1969[16][17], 1970[16][18], 1987[16]
    Πανελλήνιο πρωτάθλημα παίδων : 1990[16], 2004[16], 2012[16]
    Πανελλήνιο Β’ κατηγορίας [Ανδρών] : 1968[16]
    Πανελλήνιο Γ’ κατηγορίας [Ανδρών] : 2000[16], 2012[16]
    Πανελλήνιο Γ’ κατηγορίας Νοτίου Ομίλου [Ανδρών] : 1972[16][19], 1989[16]
    Πανελλήνιο Γ΄κατηγορίας Ανδρών] : 1986[16], 1989[16], 2012[20]
    Διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Πολυνίκης σύλλογος στην Ελλάδα : 2008, 2012, 2013[1]
    Πολυνίκης Β’ κατηγορίας [Ανδρών] : 1968[16], 1986[16] , 1989[16]
    Πολυνίκης Γ’ κατηγορίας [Ανδρών] : 1972[16], 1989[16], 2012[16]
    Πολυνίκης εφήβων : 1969[16], 1987[16], 1989[16], 1994[16]
    Πολυνίκης παίδων : 1990[16], 2004[16], 2012[16]
    Πολυνίκης νέων : 2001[16], 2002[16]
    Πρώτος επαρχιακός σύλλογος στην Ελλάδα : 1966[16], 1987[16],
    Πρώτος επαρχιακός σύλλογος Β΄ Κατηγορίας [Ανδρών] : 1963[16], 1968[16], 1970[16], 1971[16], 1979[16], 1981[16], 1987[16]
    Πρώτος επαρχιακός σύλλογος Γ΄ Κατηγορίας [Ανδρών] : 1966[16], 1968[16], 1969[16], 1970[16], 1971[16], 1981[16]
    Πρώτος επαρχιακός σύλλογος Εφήβων : 1969[16], 1970[16], 1987[16], 1994[16]
    Πρώτος επαρχιακός σύλλογος παίδων : 1988[16], 1990[16]
    Πρώτος επαρχιακός σύλλογος Β΄ κατηγορίας παίδων : 1985[16], 1986[16]
    Προπονητές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Ονοματεπώνυμο Διάρκεια
    Αγιαννόπουλος[21]
    Ευάγγελος Μαυρόπουλος[21]
    Αλέκος Λουμπαρδέας[21]
    Σοφοκλής Καραπίτσος[21]
    Σωτήρης Μαράτος[21]
    Ηλίας Γιαννακόπουλος[21]
    Γεώργιος Φωτόπουλος[21]
    Σπύρος Φωτόπουλος[21]
    Νίκος Πλέας[21] – σήμερα

  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος στίβου…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος ποδηλασίας…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος πιγκ πονγκ…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος τένις…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος άρσης βαρών…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος κωπηλασίας…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος κολύμβησης…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος υδατοσφαίρισης…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος πάλης…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία του τμήματος σκοποβολής…
  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία των γηπέδων της ομάδας…

    Το Στάδιο «Κώστας Δαβουρλής» βρίσκεται στην Πάτρα και ανήκει στην ερασιτεχνική Παναχαϊκή. Αρχικά ονομαζόταν Στάδιο Παναχαϊκής έως το 1992 που πήρε το όνομά του Κώστα Δαβουρλή, παλιό παίκτη της Παναχαϊκής και διεθνής με την Εθνική Ελλάδας.

    Η έκταση όπου βρίσκεται σήμερα το γήπεδο αγοράστηκε το το 1934, το συμβόλαιο αγοράς υπογράφτηκε στις 6 Μαρτίου 1934 με το ποσό των 653.000 δραχμών. Για να συγκεντρωθεί το ποσό αυτό, η Π.Γ.Ε. πούλησε το προηγούμενο γήπεδο που είχε στη Αγία Βαρβάρα, το οποίο ανήκε στη Γ.Ε. Πατρών, ενός εκ των δύο σωματείων που ενώθηκαν για να δημιουργηθεί η Παναχαϊκή. Επίσης έγινε έρανος, στον οποίο πρόσφεραν μεγάλα χρηματικά ποσά πολλοί Πατρινοί αλλά και παλιοί αθλητές της ομάδας.

    Εξωτερική άποψη του γηπέδου
    Το 1935 ξεκίνησαν τα έργα κατασκευής με επιχωμάτωση του οικοπέδου και κατασκευή ξύλινου φράχτη. Το 1938 έγιναν τα εγκαίνια του γηπέδου αν και το γήπεδο ήταν ακόμα ημιτελές. Επίσημα, το στάδιο αποπερατώθηκε τον Μάιο του 1939. Στις 6 Ιουνίου 1939 η ΠΓΕ πραγματοποίησε την πρώτη της προπόνηση στο νέο γήπεδο, την οποία παρακολούθησαν 1.000 θεατές, ενώ διοργανώθηκε και φιλικός αγώνας μεταξύ της Α’ και Β’ ομάδας ο οποίος έληξε με σκορ 7-0. Εξαιτίας τής κατασκευής του σταδίου στην περιοχή, η οποία τότε αποτελείτο από αμπέλια και ελαιώνες, διανοίχτηκαν νέοι δρόμοι και ανακατασκευάστηκαν οι παλιοί.

    Κατά την διάρκεια του εμφυλίου πολέμου το γήπεδο χρησιμοποιήθηκε από τον κυβερνητικό στρατό σαν στρατόπεδο συγκέντρωσης ανταρτών κρατουμένων.[1]

    Η πρώτη κερκίδα κατασκευάστηκε το 1955 και μέχρι το 1972 η χωρητικότητα του σταδίου ήταν 5.000 θεατές. Το 1972 ανυψώθηκαν οι δύο υφιστάμενες κερκίδες και αυξήθηκε η χωρητικότητά τους. Το 1974 κατασκευάστηκε και το «πέταλο», η τελευταία κερκίδα του σταδίου.

    Το στάδιο ανήκει στην ερασιτεχνική Παναχαϊκή και έχει χωρητικότητα 11.321 θεατές. Στον ίδιο χώρο και δίπλα από το γήπεδο ποδοσφαίρου υπάρχει και το κλειστό γυμναστήριο της ομάδας ενώ κάτω απο τις εξέδρες υπάρχουν αίθουσες άθλησης για όλα τα τμήματα του συλλόγου. Το κλειστό γυμναστήριο κατασκευάστηκε το 1984.

    Στατιστικά[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
    Ο πρώτος επίσημος αγώνας στο στάδιο πραγματοποιήθηκε στις 25 Ιουνίου 1939 (Παναχαϊκή-Αστέρας Πατρών 3-1). Το 1955 τοποθετήθηκε φωτισμός και έγινε ο πρώτος νυχτερινός αγώνας με αντίπαλο την Θύελλα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1976, διοργανώθηκε για πρώτη φορά αγώνας της Εθνικής Ελλάδος (εναντίον του Ισραήλ, σκορ 0-1). Το 1973 τοποθετήθηκε χλοοτάπητας, καθώς η Παναχαϊκή συμμετείχε στον 2ο γύρο του κυπέλλου UEFA. Η UEFA έθετε γήπεδα με χλοοτάπητα ως κριτήριο για τη συμμετοχή στις διοργανώσεις της και στον πρώτο γύρο η ομάδα αναγκάστηκε να αγωνιστεί στην Αθήνα. Το 1997 τοποθετήθηκε το σκέπαστρο στην μία κερκίδα καθώς και πλαστικά καθίσματα. Τέλος το 2000 τοποθετήθηκαν νέοι σύγχρονοι προβολείς.

    Το ρεκόρ προσέλευσης θεατών πραγματοποιήθηκε στον αγώνα Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός το 1982, τον οποίο παρακολούθησαν συνολικά 21.350 θεατές.

  • Εδώ θα γραφτεί η ιστορία λοιπόν αθλημάτων…