Tweeter button Facebook button Youtube button

Το αγωνιστικό, η… ειδική διαδρομή και η χαμένη μετάφραση!!!

Λένε πως την… γλύκα ενός φιλικού στην κορυφή ενός βουνού στο πουθενά και το τίποτα, δεν το φτάνουν ούτε 10 ματς κανονικής περιόδου. Αν λοιπόν σκεφτούμε τις ιστορίες που γεννήθηκαν από ένα απλό ταξίδι στο Καρπενήσι, επιβεβαιώνουν με το παραπάνω οι δικές μας απλές ιστορίες οπαδικής τρέλας (!)

Σίγουρα η απόσταση δεν ήταν απαγορευτική αλλά σίγουρα η δύσβατη διαδρομή αποτέλεσε ανασταλτικό παράγοντα για πολλούς φίλους να βρεθούν στην Ευρυτανία

Για το αγωνιστικό διαβάστε παρακάτω, αφού η ανάλυση του ματς, έχει μπει σαν επίλογος για τους άρρωστους με τις τακτικές κ.λπ.

ΑΧΑΙΟΙ: Ειδική διαδρομή, προσκύνημα στον Προυσό… 
Το πρώτο που αξίζει να αναφερθεί, είναι η εκδρομή των Αχαιών.. Αυτοί οι μικροί θεούληδες, όχι μόνο ξεκίνησαν από την Πάτρα από τις 10.30 το πρωί (!), όχι μόνο έβαλαν σαν πρόγραμμα εκδρομής να επισκεφθούν τη Μονή Προυσού (!), κατάφεραν να κάνουν λάθος, να βγούν από τον σωστό δρόμο και για αρκετά χιλιόμετρα να οδηγούν σε ένα χωμάτινο δρόμο που θα μπορούσε εύκολα να γίνονται ειδικές διαδομές ράλι. Κάποιοι το απόλαυσαν, κάποιοι όμως ήταν έξαλλοι και σίγουρα χρειάστηκε να ανάψουν ένα παραπάνω κεράκι για όσα είπαν στη διαδρομή…

Εμείς τους βρήκαμε στο Καρπενήσι να έχουν κάνει κατάληψη με τα κόκκινα μπλουζάκια τους στην πλατεία και να παίρνουν δυνάμεις για το ματς… Ελπίζουμε αυτή την ώρα να έχουν γυρίσει στη Πάτρα (!!!)

ΝΟΡΤΕΝΟΣ ΜΕ ΔΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ…
Όσο για τα υπόλοιπα παιδιά, από τους Νορτένος, μάλλον δεν κρατιούνται για να ζήσουν τα ματς από τα παλιά με τον ΠΑΣ Γιάννενα (!) ή σκέφτηκαν και την επιλογή της Λευκάδας για καμία βουτιά. Και αυτοί βέβαια ήταν πιστοί στο ραντεβού τους, αφήνωντας πάντως το στίγμα τους έντονα στις περιοχές της Αιτωλοακαρνανίας που επισκέφθηκαν…

Είτε αυτοί πάντως που ήταν από την άρχη, είτε οι υπόλοιποι που ήρθαν στο 30‘, με την φωνή τους ζωντάνεψαν αρκετά το κλίμα και μάλιστα ζέσταναν το εκληκτικό δροσερό κλίμα του Καρπενησίου…

Βέβαια, για να μην θέλουμε να το παίξουμε έξυπνοι, ούτε εμείς πήγαμε.. αεράτοι στο γήπεδο. Πρώτα κάναμε το λάθος να πάμε στο πλαστικό Δημοτικό γήπεδο στο κέντρο της πόλης, ενω όσους ρωτήσαμε ΔΕΝ ΗΞΕΡΑΝ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΓΗΠΕΔΟ…!!!

Ευτυχώς με την βοήθεια της τύχης και μια μπλούζα ενός απο-μηχανούς θεού που έγραφε «PANACHAIKI F.C.» φτάσαμε στο σωστό προορισμό…

Πάντως για να μην αδικούμε κανέναν, πολλοί ήταν αυτοί που βρέθηκαν εκεί, ο καθένας έχοντας να αναφέρει την δική του εμπειρία… Από τις καλύτερες βέβαια περιπτώσεις ο Κώστας Καλπουζάνης, η ζωντανή ιστορία του Ολυμπιακού Πατρών, που βρέθηκε με την σύζηγο του στο Καρπενήσι και συνδίασε και μια μικρή εξόρμηση.. Η δε φωτογραφία του με το κασκόλ της Παναχαϊκής στην πισίνα του ξενοδοχείου, έκλεψε τις εντυπώσεις…!!!

ΚΑΤΑΣΚΟΠΕΙΑ ΑΠΟ ΓΝΩΡΙΜΟΥΣ ΚΑΙ ΜΗ…
Ιδανικός προορισμός η πόλη της Ευρυτανίας για ομάδες όλων των αθλημάτων, αλλά στο φιλικό με τον ΟΦΗ είδαμε πολλούς παλιούς γνώριμους… Η ομάδα των Τρικάλων με τον πρώην «κοκκινόμαυρο» τεχνικό Σωτήρη Αντωνίου ήταν στην κερκίδα για να παρακολουθήσει τους αντιπάλους της και όπως μας μετέφεραν οι φίλοι από την πόλη της Κεντρικής Ελλάδας, περιμένουν την Παναχαϊκή να είναι στις ομάδες που θα πάνε για άνοδο (!), ενώ έδειξαν εντυπωσιασμένοι από την εικόνα…

Λίγο πιο πέρα, οι εκπρόσωποι του Απόλλωνα Λάρισας με την επική ατάκα «το 4-0 το κάνανε 2-2«… που στο πείραγμα μας για κατασκοπεία, με χαμόγελα απάντησαν πως έχουμε και Κύπελλο και ίσως κληρωθούμε μαζί…

ΠΙΣΩ ΔΑΓΚΩΝΕΙ, ΜΠΡΟΣΤΑ… ΚΕΝΤΑΕΙ (!!!)
Με νωπές τις μνήμες της αγωνιστικής παρουσίας της περσινής χρονιάς, τις αρκετές αλλαγές και την προσθαφαίρεση κυρίως ταλατούχων παικτών και ορισμένων πολύ προσεκτικών επιλογών, η εικόνα της Παναχαϊκής ήταν για όλους ένα μεγάλο ερωτηματικό

Αν και ο χρόνος είναι λίγος, αν και βρισκόμαστε σίγουρα σε πολύ πρώιμο στάδιο, ακόμη και ο πιο απαισιόδοξος, γκρινιάρης οπαδός, έφυγε από το Δημοτικό Στάδιο Καρπενησίου, γεμάτος τόσο ποδοσφαιρικά, όσο και από άποψης συμπεριφοράς και αντίδρασης. Μια ομάδα που τρέχει ασταμάτητα 90 λεπτά, παίζει «σκυλίσια» άμυνα και δεν φοβάται να βάλει δύναμη στο παιχνίδι της, αλλά ταυτόχρονα έχει την ικανότητα να μεταμορφώνεται αμέσως μόλις πάρει την κατοχή της μπάλας (!!!).

Από την σέντρα αυτό φάνηκε ξεκάθαρα και στα μάτια του πιο αδαή… Ηρεμία στην κυκλοφορία, σίγουρες κοντινές πάσες, υπομονή και στηρίγματα, με επιλογές παντού, χωρίς γεμίσματα, παρά μόνο όταν ερχόταν η κατάλληλη στιγμή, με βλέμμα στην αδύναμη πλευρά και χτύπημα… κόμπρας (βλ. μπαλιά Φωτάκη στον Ελευθεριάδη, σε μια φάση που κάνει ο Μωραΐτης το 1-0) για να… φτάσουμε στο γκολ. Εκεί –και ας μας συγχωρήσει ο Σιαλμάς και οι υποστηρικτές του-, η ομάδα έχει μόνο «killers«, παιδιά που έχουν απίστευτη επαφή με το γκολ. Είτε ο Σπανός, ο Μωραΐτης, ακόμη και ο μικρός πάνθηρας από τον Πανιώνιο ο Αντωνακόπουλος, που βέβαια άκουσε και πολλές παρατηρήσεις για την χαλαρότητα του μερικές φορές στα αμυντκά του καθήκοντα… Με σαίτες στα πλευρά (Στεργίδη-Ελευθεριάδη και εξαιρετική εικόνα από τον Αποστολόπουλο στο β’ μερος), οι κίνδυνοι από τους «ροσονέρι» θα είναι αμέτρητοι

Πάμε τώρα στην άμυνα… Με τεχνικό τον Οφρυδόπουλο που οι μεγαλύτεροι θυμούνται και σαν ποδοσφαιριστή, σίγουρα δεν περιμέναμε τίποτα λιγότερο. Πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο, άμυνα και από τους 11 όπως επιτάσσει το σύγχρονο ποδόσφαιρο, αλληλοκάλυψη στα όποια κενά και μαχητικότητα στο 100%, είναι μόνο μερικά από αυτά που μας πρόσφεραν οι «κοκκινόμαυροι» κόντρα στον ΟΦΗ.

Επίσης η πληρότητα του ρόστερ και το πλούσιο ταλέντο αναγκάζει την ανταγωνιστικότητα ακόμη και εντός ομάδας να λειτουργεί ευεργετικά. Δεν υπάρχουν πια καταστάσεις που δεν υπάρχει διαθέσιμο μπακ όπως πέρυσι στις αρχές του πρωταθλήματος… 2-3 παίκτες σε κάθε θέση και με τον Κατσουράνη να ζητά από τους παίκτες την ικανότητα να αγωνιστούν και σε 2η θέση από την φυσική τους με τη ίδια δυναμική. Τρανό πράδειγμα ο Γκίνο που έπαιξε στο β’ μέρος σαν στόπερ (αμυντικό χαφ), αλλά και οι «μικροί» Μασούρας (β’ μέρος) και Μουστακόπουλος (α’ μέρος) σαν αριστερό μπακ και δεξί μπακ, αντί εξτρέμφορ και αμυντικό χαφ που είναι η φυσική τους θέση αντίστοιχα.

Με μεγάλη μας επίσης ικανοποίηση, είδαμε τους ΛουμπαρδέαΜακρυδημήτρη να είναι ανίκητοι στο κέντρο της άμυνας, για τους οποίους τόσα ακούστηκαν, για το αν μπορούν α ανταπεξέλθουν στην Β’ Εθνική, τον Πολυχρόνη που δείχνει σιγά σιγά τα τεράστια προσόντα του που είχαν αναγκάσει τον Ατρόμητο να τον πάρει στις μικρές ομάδες του και να φορέσει το εθνόσημο και βεβαίως την απίστευτη σιγουριά στον «1«, αφού Σούλης-Βρονταράς-Χαλκιάς ίσως και να αποτελούν την ποιοτικότερη 3αδα τερματοφυλάκων στην κατηγορία…

Τώρα όσον αφορά τα… αρνητικά, αυτά είναι για τα μάτια των ειδικών και σίγουρα γράφτηκαν στο μπλοκάκι του επιτελείου του Οφρυδόπουλου… Τα «ματσαρίσματα» στα στημένα και η αδράνεια στο 1ο γκολ ήταν ενα από αυτά, όπως και μια μικρή αδυναμία στο «1 vs 1«, που φάνηκε π.χ. στην ποιότητα του Λεάλ, ο οποίος και ισοφάρισε με το ανύπαρκτο πέναλτι… Ακόμη  παρατηρήσαμε την κατάχρηση μπάλας και ντρίμπλας σε μερικά σημεία κυρίως από τους νέους παίκτες και συγκεκριμένα στο β’ μέρος (Κηνυγόπουλος, Γκέσιος), την ώρα που θα μπορούσαν με ομαδικό πνεύμα να φτάσουν στο αποτέλεσμα… Βέβαια αυτά είναι ψηλά γράμματα και θα εξαλείφονται όσο περνούν οι μέρες και μπαίνουμε για τα καλά στο αγωνιστικό κομμάτι

Σχετικά με τον συντάκτη
  1. Panaxa leme Reply

    Αυτά είναι άρθρα ρε φίλε, να ‘σαι καλά

Απαντήστε

*